Special Songkran Day - My Captain (Yugmark)

ร่างสูงหันตัวกลับไปที่เตียงนอน ก่อนทรุดตัวลงนั่งลงข้างเตียง คนตัวเล็กยังคงมุดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม เหลือแค่ลูกตาที่โผล่พ้นมาเท่านั้น คอร์นกระชากผ้าห่มออกเผยกายบางในเสื้อบาสสีขาว ที่เลิกเห็นเอวบางเล็กน้อยไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ แต่ที่รู้ๆ ว่าวันนี้จะตั้งใจให้ไม่จบที่แค่ Morning kiss แน่นอน

“ยั่วกันรึไง”

“ยั่วก็แย่ละ แค่ Morning kiss เอง”

“รู้ใช่มั้ยว่าทำแบบนี้แล้วจะไม่จบที่แค่ Morning kiss”

คนตัวเล็กพยักหน้าพร้อมกระพริบตาปริบๆ แทนการเอ่ยปากตอบ ไหนบอกว่าไม่ได้ยั่ว แต่นี่กำลังยั่วให้สัญชาตญานดิบออกมาชัดๆ กายหนาโถ่มเข้าประกบริมฝีปากบางแบบไม่ทันตั้งตัว คนตัวเล็กใต้ร่างโพล่งตาตื่นอย่างตกใจเมื่อปากโดนกระแทกจนรู้สึกเจ็บแปลบ ร่างสูงเริ่มตวัดลิ้นไล่เลียเลือดที่กำลังซึมเลือดปากบาง ก่อนจะเอียงหน้าหาองศาที่จะเข้าไปวิ่งเล่นในโพรงปากของคนพี่ได้

“อื้ออ~”

อากาศมันร้อนหรือมันคนข้างบนทำให้มันร้อนชักสับสน เมื่อการ Morning (Deep) Kiss ยังคงดำเนินก็ไปอย่างร้อนแรงพอๆ กับอากาศ เสียงเฉอะแฉะฟังแล้วดูน่าอายแต่ก็รู้สึกอยากที่จะให้มันดำเนินต่อไปมากกว่าจะหยุดมัน

แขนเล็กยกขึ้นมาคล้องคอคนตัวโตข้างบนที่ยังคงซุกซนอยู่ในโพรงปากเป็นเชิงบอกว่ากำลังสนุกอย่าเพิ่งลุกไปไหน ร่างสูงใช้สองแขนรวบรอบเล็กยกคนพี่จนตัวลอย พร้อมพลิกตัวนอนลงและวางตัวคนพี่ไว้บนอก

“อ๊ะ !”

“เมื่อยอะ ทำให้หน่อย”

คนตัวเล็กก้มหน้างุดๆ ลงบนแผงอกกว้างของคนข้างล่าง ถ้อยคำออดอ้อนทำเอาหน้าขึ้นสี ท่อนแขนแกร่งยังคงกอดรัดเอวบางอยู่อย่างนั้น ความรู้สึกเหมือนของแข็งอะไรบางอย่างกำลังดุนๆ ขา ยิ่งทำให้อยากจะมุดหนีหายไปจากตรงนั้น

“มันตื่นแล้วรึไง”

“ตื่นตั้งแต่มองเห็นแค่ลูกตาแล้วครับ”

ไอบ้าเอ๊ยย หาเรื่องเหนื่อยแต่เช้า

“รับผิดชอบเลย บอกแล้วว่าไม่จบแค่ Mornig kiss แน่”

“รู้แล้วหน่า ย้ำอยู่ได้”

คนตัวเล็กนั่งคร่อมลงบนส่วนกลางลำตัวที่กำลังแข็งขืนสู้อยู่ใต้กางเกงอย่างเต็มกำลัง พร้อมขย่มกายหนัก เหมือนเด็กที่กำลังเล่นเครื่องเล่น คอร์นซี๊ดปากอย่างเสียวซ่าน ถ้าลูกชายมันถอดกางเกงเองได้ มันคงถอดมาตั้งแต่ตื่นครั้งแรกแล้ว

แต่จู่ๆ ก็เหมือนโดนผลักตกเหว เมื่อคนพี่ลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีลงไปชั้นล่างของบ้าน พร้อมเสียงหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ คอร์นได้แต่นอนเหวอค้างเติ่งอยู่บนเตียงแบบนั้น

พอตั้งสติได้ก็รีบวิ่งตามลงไปชั้นล่างก่อนจะรวบตัวคนที่วิ่งหนีเข้าไปอยู่ในครัว ที่กำลังจะเปิดตู้เย็นควานหาของกินเอาไว้แนบตัว

“อ๊ะ ฮือออออออออออคอร์นนไม่เอา”

“ไม่ได้ มันตื่นแล้วเนียะ รับผิดชอบเลย”

“ไม่เอา เดี๋ยวจะไปเล่นน้ำ”

“ใครให้ไปเล่น ขออนุญาตยัง”

“มีสิทธิ์อะไรไม่ทราบ”

“ผมเป็นแฟนพี่ ตอนนี้มีสิทธิ์แล้ว”

อือ มึงมีสิทธิ์แล้ว ไอเวร

กูไม่น่าให้สิทธืมึงเลย

ร่างบางดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอด ยิ่งดิ้นก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ เมื่อการดิ้นมันเอื้อต่อการลากล้วงเข้าไปในเสื้อบาสตัวบาง หน้าท้องเนียนถูกลากไล้ไปตามร่องท้องด้วยนิ้วเรียว ก่อนจะมาวนอยู่รอบๆ หลุมกาย ความรู้สึกเสียวซ่านทำเอาต้องหยุดดิ้น แต่กลับต้องมาบิดตัวบรรเทาความเสียวแทน

“ฮ..ฮืออ พ...พอแล้วว”

“ไม่พอ”

จมูกคมฝังลงบนซอกคอขาวสูดดมความหอมหวานยามเช้าอย่างเต็มปอด มือซนกำลังละลาบละล้วงเข้าไปยังจุดต้องห้าม คนตัวเล็กได้แต่บิดกายตอบสนองต่อสิ่งเร้า ท่อนแขนแกร่งไปทำอะไรไม่ได้เลย

คนตัวเล็กถูกอุ้มตัวลอย คอร์นถีบประตูตู้เย็นให้ปิดลงอย่างไม่ใยดี พร้อมวางคนพี่ลงบนโต๊ะทานข้าวกลางครัว มาร์คหยัดกายขึ้นนั่ง แต่ไม่ทันไรก็ถูกแยกขาออก คอร์นแทรกตัวเข้ามาแทนที่ระหว่างกลาง

“รู้ตัวป่าวว่าขี้ยั่ว”

“...”

“อย่าไปทำแบบนี้กับใครเข้าใจมั้ย”

“จะให้ไปทำกับใครเล่า”

“ก็ดี”

“จะไปเล่นน้ำ”

“ไม่ให้เล่น”

“มะ-”

“จนกว่าผมจะพอใจ”

“ทำไมเอาแต่ใจแบบนี้”

ทันทีที่โวยวายจบปากเรียวก็ถูกปิดผนึกด้วยปากหนาของคนข้างหน้า เสื้อบาสตัวบางถูกถอดซัดทิ้งอย่างไม่ไยดีโดยคนอีกที่ตอนนี้สัญชาตญานของสัตว์ป่าถูกปลุกออกมาแบบเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ คอร์นผละออกจากปากบางหันมาสนใจยอดอกที่กำลังชูชันได้ที่พร้อมโลมเลียอย่างบ้าคลั่ง ร่างเล็กบิดเร้าไปมา มือบางระบายความเสียวซ่านลงบนกลุ่มผมสีเทา

คนตัวเล็กถูกย้ายที่อีกครั้ง มาอยู่บนเคาท์เตอร์ทำครัวหินอ่อนแทนด้วยเหตุผลว่า โต๊ะไม้รับความรุนแรงไม่ไหว

ร่างกายบอบบางถูกแสตมป์ตราแสดงความเป็นเจ้าของทุกซอกมุม สีแดงเรือโปรยอยู่เต็มร่าง เอวบางขึ้นสีแดงเป็นรอยมือจากการบีบเค้นอยากมันมือของอีกคน

ป่าเถื่อน

ไม่คิดว่าจะมีแฟนซาดิสม์แบบนี้

“อะ อื้อออ”

ความเจ็บแปลบแล่นขึ้นมากลางสันหลังเมื่ออีกคนใช้นิ้วหยอกแหย่เข้ามาในช่องทางรัก เพราะห่างหายจากกิจกรรมไปนาน ทำให้ช่องทางเริ่มปรับตัวใหม่ แย่แน่ๆ วันนี้อดเล่นน้ำแน่ๆ

“โอ๊ย ตีทำไมเนียะ”

“ให้เค้าเสร็จก่อนสิ ค่อยเข้ามา”

อะ เดี๋ยวนี้มีสั่งเองด้วยครับ

ร่างสูงช้อนมองอีกคนที่กำลังทำหน้างุ้ยๆ ใส่ พร้อมยกยิ้มให้กับท่าทางน่ารัก เอาแต่ใจนั่น ร่างสูงเลื่อนมือจากช่องทางด้านหลัง หันมากอบกุมส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็กด้านหน้าแทน พร้อมขยับมือขึ้นลงตามจังหวะที่คนตัวเล็กเคยบอกว่าชอบ

“อะ อะ อื้อ อื้อออ คอร์น อื้อออ”

กายบางแอ่นอกตอบสนองรับความเสียวซ่านที่ร่างสูงกำลังมอบให้บนเค้าท์เตอร์หินอ่อนเย็นเฉียบ ปากบางกัดนิ้วเรียวของตัวเองเพื่อระบายความเสียว ร่างสูงลอบมองคนข้างล่างก็แทบจะทนไม่ไหวกับท่าทางที่ปลุกอารมณ์เสือป่านั้น

ใครสอนให้กัดนิ้ว กัดปากแบบนี้

ทนไม่ไหวแล้วโว๊ย !!

“อ๊ะ เดี๋ยวสิ !!”

“ไม่ไหวแล้ว คุณยั่วผมนะ”

สรรพนามที่เปลี่ยนไป ทำให้รู้ถึงความไม่ปลอดภัยมาเยือน กายบางพยายามหยัดตัวขึ้นมานั่ง แต่ก็โดนอีกคนดันเอาไว้ในนอนอยู่ท่าเดิม คนตัวสูงถอดกางเกงนอนของตัวเองออกละซัดทิ้งอย่างไม่ไยดี แล้วยันมาตรวจภายในคนตรงหน้าอีกรอบ

“อึกก ว...วันนี้มัน จ..เจ็บอ่า”

“ทนหน่อยนะ ผมไม่ไหวแล้ว”

“ฮืออ ..จ..เจ็บ”

“พี่น่ารักเกินไป ต้องโดนลงโทษ”

จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 3 อย่างรวดเร็ว จนคนข้างล่างกรีดร้องอย่างเจ็บปวด แต่ความเจ็บก็ถูกแทนที่ด้วยความสุขสมเมื่อร่างสูงค่อยๆ ขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ เพื่อให้ช่องทางชินกับสิ่งแปลกปลอม

“อ..อึก อึกก อ๊า”

เสียงร้องกระเส่าเป็นสัญญานบอกว่าเริ่มชินกับสิ่งที่เข้าไปแล้วนั้น คอร์นไม่รอช้า รีบดันแกนกายของตัวเองเข้าไปด้านใน ก่อนจะกดแช่ไว้อย่างนั้น เพื่อรอดูท่าทีของคนตัวเล็กด้านล่าง

มาร์คนิ่วหน้าเพราะความเจ็บปวด มันจุกไปหมดทั่วท้อง เหมือนโดนอะไรใหญ่เข้ามาในช่องท้อง ยิ่งเกร็ง ช่องทางยิ่งตอดรัด จนคนตัวสูงเจ็บปวดไปซะหมด แกนกายเต้นหนึบๆ พอๆ กับหัวใจเขาตอนนี้

“อย่าเกร็งนะคนดี”

“อ..อื้ออ”

“ผ่อนคลายนะครับ เค้าเจ็บหมดแล้ว”

คนตัวเล็กพยักหงึกๆ เป็นเชิงตอบรับ ก่อนสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อความผ่อนคลาย เมื่อรู้สึกว่าผ่อนคลายลง คอร์นจึงค่อยๆ ขยับแกนกายเข้าออกช้า เพื่อให้คนข้างล่างชินกับจังหวะก่อน

ที่บอกว่าจะป่าเถื่อนใส่ ก็พูดไปแบบนั้นแหละ ยังไงก็ทำไม่ได้หรอก คนตัวเล็กบอบบางยังกับอะไรดี จับนิดเดียวก็แดงไปหมดแล้ว คนนี้อะรักที่สุดแล้ว ก็ต้องถนอมๆ หน่อย บุบสลายไป มีแต่เค้านั่นแหละที่จะแย่

ร่างกายกำยำขยับตัวเข้าออกเป็นจังหวะ พร้อมเร่งจังหวะให้ถี่ขึ้นเมื่อรุ้สึกว่าร่างบางเริ่มชินและเริ่มต้องการร่างกายเข้ามากขึ้น ฟังได้จากเสียงครางกระเส่าที่หวานหู ปลุกเร้าอารมณ์ได้ดีเหลือเกิน

“อ๊า~ อื้ออ”

“อา.. อืออ มาร์คครับ”

“อื้ออออ อื้มมมม อะ อ๊า”

“อืออ มาร์คค”

สองเสียงแห่งความรักสอดประสานกัน เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นไปทั่วทั้งบ้าน หวังว่าจะดังไม่มากพอให้คนอื่นได้ยิน ช่างโรแมนติกกว่าอะไร ที่กิจกรรมรักถูกคลอด้วยจังหวะเพลงสงกรานต์ จะมีกี่คู่ที่มีประสบการรักอะไรแบบนี้ คิดแล้วขำ

.

.

.

ยังไม่จบจ้า ไปต่อในจอยเนอะ อิ้อิ้